Verslag door Guust Homs
Twee maanden (!) na de winst op Apeldoorn 1 in Zevenaar mochten we op vrijdag 8 mei 2026 naar Apeldoorn voor de centrale laatste ronde in de Hoofdklasse A. Praktisch gezien konden we niet meer degraderen, maar theoretisch kon het nog wel. Een flinke nederlaag en verrassende overwinningen van de mede degradatiekandidaten zouden nog roet in het eten kunnen gooien.
Uitgerekend in dat licht hadden we een dramatischt start tegen Lonneker. Guust Homs kreeg een bepaalde variant van het Frans tegen zich en kon zich mijn god niet meer herinneren hoe dat ook al weer moest. Resultaat: Een geïsoleerde dubbelpion op de c-lijn, die op de lange duur wel verloren moest gaan.
Maar het kon nog erger: Lars Günther liet op b7 inslaan en had daarna weliswaar een dubbele aanval op toren en loper. Maar tegenstander Jokim van den Bos kreeg nu een sterke aanval en Lars stond na 18 zetten mat. Van de Bos hief hiermee ‘de vloek van Zevenaar’ op. Het was zijn eerste winstpartij tegen Zevenaar in vele pogingen (0-1).
Ook een lichtpuntje: Dennis Hoenselaar verkreeg in het midden een duidelijk voordeel en toen zijn tegenstander een verdedigende zet naliet, kon Dennis een mataanval lanceren (1-1).
Oliver Boxberg speelde naar eigen zeggen een slechte partij en was blij met remise (1½-1½).
Guust zag zijn tegenstander plotseling op de koningsvleugel de stelling openen en ineens was hij terug in de partij. Met een pionoffer kreeg Guust prachtig spel en dacht zelfs te gaan winnen, maar dat sloeg net niet door. 36.h3 had nu remise opgeleverd, maar Guust produceerde maar weer eens twee slechte zetten (zo heeft hij het hele seizoen al handen vol punten weggeven) en ging mat (1½-2½).
Frank Unkrig kwam in een slecht staand eindspel terecht en verloor een pion. In het dubbeltoreneindspel verloor hij er nog één en dat was teveel (1½-3½).
Qua stand zag het er niet goed uit, maar op alle drie de resterende borden stonden we duidelijk beter. Kevin Verfürth weigerde een gambiet en kwam na een snelle dameruil in een gelijk eindspel terecht. Toch kon Kevin langzaam het initiatief naar zich toetrekken. Met een open lijn voor zijn toren en een penning kon hij een pion winnen en niet veel later de partij (2½-3½).
Vader Thomas verkreeg in een bijzonder complex middenspel de overhand en dat resulteerde in een veel beter eindspel met pionwinst. Thomas bleef dat sterk spelen, won een stuk en zijn vrijpion liep ook nog eens door (3½-3½).
Thorsten Brandt speelde echt een modelpartij. Combinaties, waarin verschillende stukken in stonden, matdreigingen en hij liet zijn actieve stukken goed samenwerken. Dat resulteerde in een eindspel waarin Thorsten nog steeds de betere en actievere stukken had en kon zo in de chaotische stelling een paar pionnen meepakken. Het eindspel met toren en paard elk werd in de uitvluggerfase gespeeld en dat speelde Thorsten ook beresterk met mat tot gevolg (4½-3½).









