Verslag door Guust Homs
Verloren we een maand geleden nog uiterst ongelukkig van Zutphen 1, op 10 maart 2026 werden we door vrouwe Fortuna rijkelijk beloond. Met de nipte thuiszege van 4½-3½ op middenmoter Schaakstad Apeldoorn 1 zijn de kansen op klassebehoud duidelijk gestegen.
Frank Unkrig beheerste met twee torens weliswaar de open c-lijn, zijn lichte stukken ondersteunden die druk echter niet. Marco Beerdsen (de vader van Grootmeester Thomas Beerdsen) kon daardoor die druk neutraliseren met een totaal gelijke stelling tot gevolg (½-½).
Guust Homs kreeg met zwart een heel degelijk systeem voorgeschoteld, toch kregen beiden wat kansjes op initiatief. Maar beiden vonden ook de goede zetten met een totaal gelijk eindspel tot gevolg (1-1).
Thomas Verfürth kon met een leuke combinatie een pion winnen. De vijandelijke stukken werden steeds sterker, de pluspion ging verloren en Thomas dacht te gaan verliezen, daar zijn remiseaanbod werd geweigerd. Een paar zetten later accepteerde Thomas echter het remiseaanbod van zijn tegenstander. In de analyse (met teamgenoten) bleek zijn stelling inderdaad goed genoeg voor het halfje (1½-1½).
Thorsten Brandt kende het stellingtype goed dat hij op bord kreeg, toch kreeg zijn opponent met zwart een duidelijk initiatief. De schrijver dezes vond het er somber uitzien voor Thorsten, maar deze verdedigde vindingrijk en precies en kon alle gevaren bezweren. Het eindigde in een zettenherhaling (2-2).
Dennis Hoenselaar ging ambitieus en agressief op de damevleugel in de aanval, kreeg echter problemen met de onderontwikkelde koningsvleugel. Dennis verloor een pion en zijn stelling was dermate slecht dat hij gewoon kansloos verloor (2-3).
We leken nu op een 3-5 nederlaag af te koersen, er gebeurden echter nog wonderlijke dingen. Marijn Freriks nam in de Caro-Kann een dubbelpion op de koningsvleugel en dat levert doorgaans goed stukkenspel op. Zijn tegenstander speelde dat echter voorbeeldig, kon de lichte stukken ruilen en zo een gedekte vrijpion op de damevleugel creëren. Marijn stond verloren en keek op een gegeven moment zelfs tegen twee verbonden vrijpionnen aan, die niet te stoppen waren. Maar wat gebeurde er: De Apeldoorner, die weinig tijd had, ging ineens op mat spelen. Marijn kreeg tegenkansen en accepteerde opgelucht het remiseaanbod (2½-3½).
Oliver Boxberg speelde echt een modelpartij. Hij had snel het initiatief, meer bedenktijd op de klok en veroverde een paar pionnen. In de slotstelling in het toreneindspel kon de vijandelijk vrije a-pion niets uitrichten tegen de verbonden vrijpionnen in het centrum van Oliver. Zover kwam het niet want zijn tegenstander ging door de vlag (3½-3½).
Kevin Verfürth kwam best aardig uit de opening, maar in het middenspel speelde hij een aantal slechte zetten. Niet alleen kwam Kevin nu enigszins in de verdrukking met twee torens en twee paarden tegen twee torens, een loper en een paard. Ook hij had nog slechts 1 minuut op de klok en zijn jeugdige opponent nog 18 minuten. Deze zocht vertwijfeld naar de
beslissende doorbraak en nam te veel risico door met zijn koning naar voren te gaan, die daardoor heel kwetsbaar werd. De paarden beheersten nu het bord. Kevin kon met één paard een rondje lopen, de vijandelijke koning heen en weer jagen en zo een toren op h6 ophalen (4½-3½). Jammer dat er al heel lang niet genoteerd was, het was leuk voor de vieuwer geweest.
Het duurt nog even voordat de beslissingen vallen in de Hoofdklasse A: De centrale laatste ronde wordt pas op 8 mei 2026 in Apeldoorn gespeeld.









