Zevenaar 1 – Almelo 1 : 4-4

Team verslag door Albert Janssen

Spelen voor Zevenaar 1 (Het Enige Echte Eerste Team, Die Mannschaft) heeft altijd wat speciaals.

Geen plastic schaakborden met eeuwen oude pen hierogrlyphen aan de randen waar je je best moet doen om de middellijn over te steken (Hee, waar is mijn pluspion gebleven ?), en geen gammele schaakstukken waar de paarden vlak voor de wedstrijd nogmaals gelijmd moeten worden.

Nee, hele mooie grote houten schaakborden, goede stukken, speciale klokken, en geen twee partijen op dezelfde tafel, maar lekker ruim een tafel per partij.

Arie kreeg een Londen systeem tegen zich met zwart, en dat kabbelde al vrij snel naar remise. Bij Justus werd ook na een tijd de vredespijp gerookt in een eindspel waar weinig te beleven was.

Kevin was gedwongen een kwaliteit te offeren met zijn koning op de tocht en overzag daarna een penning, verloor meer materiaal, en moest ondanks twee mooie verbonden vrijpionnen toch de pijp aan Maarten geven.

Thomas won een pion in de opening, en hield materieel voordeel tot in het toreneindspel wat keurig een vol punt opleverde.

De partij van Thorsten vond ik met afstand de boeiendste partij die er bezig was. Het stond volgens mij zo in het prille middenspel :

Thorsten speelde Dh5+ schaak, en na g7g6??, Pe4-f6+ kreeg wit duidelijk voordeel.

Tegen het einde van de partij stond het ongeveer zo, en toen was remise even later de uitslag.


Zelf voelde ik me goed deze Zaterdag totdat de partij was begonnen. Ik begon me beroerd te voelen, kon me moeilijk concentreren, wat resulteerde in voorzichtiger spelen en langer nadenken om fouten te vermijden. Mijn tegenstander stond een hele tijd wat beter, maar nooit gewonnen. Toen begon er ook wat lawaai mee te spelen. De buren van een nieuw cafe begonnen in de muur te boren, af en aan. Ook leek het alsof er boven ons door kinderen op de vloer werd gestampt. Op een bepaald moment besloot ik iets geks te doen : Ik bood remise aan. Dat is iets wat ik bijna nooit doe! Ik had al wel gezien dat mijn tegenstander in opening en middenspel alleen maar agressieve bedoelingen had en winst wilde. En jawel hoor, zonder enige communicatie speelde mijn tegenstander verwoed door. Gelukkig begon ik me steeds beter te voelen, en het doorrekenen van varianten ging prima. Even later mocht ik een vol punt bijschrijven.
Vincent, die zich met een half been in de ziekenboeg waande speelde een prima partij met zwart waarin hij volgens Stockfish een winst miste, maar waar hij zich in een eindspel bij remise moest neerleggen.
Als laatste was Justin nog bezig. Voor een deel van de partij stond hij wat gedrongen, en een pion achter. Er had ergens remise ingezeten, maar de witspeler kwam tot de f4f5 opmars in een eindspel met alleen lichte stukken, en een beetje onverwacht kon Almelo met een 4-4 naar huis.

Zevenaar 2 (SOS 1) – UVS 1 : 4-4

Team verslag door Albert Janssen

Het is even wennen aan de team namen met de nieuwe OSBO SOS competitie. Opeens hebben we twee 1e teams met SVZevenaar, in de KNSB en in de OSBO competitie.

Dit nieuwe seizoen begon met een thuiswedstrijd tegen UVS 1 (SOS).

De avond van tevoren zag ik dat ik waarschijnlijk tegen een 1900+ speler zou spelen die vorig seizoen nog 1800+ had, en die 1.e4 speelt. Dus had ik op Chessable website nog wat hoofdstukken doorgewerkt van The Modernized Caro-Kann door GM Daniel Fernandez, een interessant en verfrissend maar ook erg dik openings boek. Aan de opening heeft het ook niet gelegen volgens mij. De speelzaal was volgepakt, en het gebrek aan frisse lucht was niet zo prettig. Gelukkig gebruikte mijn tegenstander meteen al zeeeen van tijd in de opening en middenspel zodat ik gemakkelijk wat rond kon banjeren en naar de partijen van mijn teamgenoten kon kijken. Op bord acht stond Rion slecht tot verloren in een Albin’s tegengambiet met wit. Tonie op bord drie stond in een soort Weense Koning’s gambiet variant ook verloren, en het moet gezegd worden dat de witspeler daar een bijzonder fraai schaakmat op het bord toverde. Zoiets als dit (waarbij er nog op de damevleugel allerlei materiaal stond) :

Dan zag ik Daan en Marijn ook nog bezig met minder prettige stellingen, dus onbewust kon je daar al bijna 4 nullen tellen. Maar zowel Daan als Marijn bleken uit het juiste hout gesneden te zijn, en konden nog zelfs voor twee winstpartijen zorgen !  Yannick op bord 5 met zwart deed het uitstekend en won ook ! Edzar en Henk speelden beiden remise, en zo was ik opeens nog als laatste bezig. Voor een flink deel van de partij stond ik iets beter, en sloeg twee keer remise af. Het ging echter bergafwaarts toen mijn tegenstander een schitterende tussenzet vond die ik over het hoofd zag (Een teamgenoot noemde het later een geniale zet, en dat kan ik alleen maar beamen). Door de zaal gonsde het bijna luid “Remise, remise”, en dan zou het team gaan winnen, maar er bleek een prachtige pionnendoorbraak voor mijn tegenstander in te zitten, die ik net een zet te laat zag.

Uiteindelijk dus een remise voor het team : 4-4

“We kunnen nog kampioen worden” hoorde ik iemand zeggen.

Jazeker, nog even onze beste beentje voorzetten de volgende keren !