Verslag door Guust Homs
Twee en een halve dag later togen we naar Zutphen voor de SOS-competitie en verloren we met 5-3. Dit was echt ongelukkig en hier had een 4-4 beter de krachtsverhoudingen weergegeven.
Guust Homs werd geconfronteerd met een afwijkende zet in het Half Klassiek Damegambiet. Hierdoor ontstond vrij snel een eindspel met een dynamisch evenwicht. Na de griep voelde Guust zich nog wat gammel en was blij dat zijn remisevoorstel werd geaccepteerd (½-½).
Frank Unkrig kwam vrij snel minder te staan. Hij verloor eerst een pion en wegens de sterke vijandelijke loper verloor hij er nog één. Frank kon uiteindelijk pionpromotie niet verhinderen (1½-½).
Marijn Freriks had een schaakpauze ingelast omdat hij voor de tweede keer vader was geworden. Na vier maanden begon hij gelijk op de tweede zet (!) met een pionoffer in het Hollands. Met een truc won Marijn zijn pion terug en accepteerde vervolgens het remiseaanbod van zijn tegenstander, omdat we op heel veel borden goed stonden (2-1).
Dennis Hoenselaar stond zelf al totaal gewonnen. Hij had twee pionnen meer en aanval. Zozeer zelfs dat in plaats van het terugslaan van een stuk op c4, hij zelfs direct een mataanval had kunnen lanceren. Maar ook na het terugslaan van het stuk gaf de computer +12 voor zijn stelling. Maar wat gebeurde er? Dennis deed een koningszetje naar een verkeerd veld en liet daarmee een paardvork met dameverlies toe. Chess is a cruel game (3-1).
Thomas Verfürth kreeg een gigantisch tijdvoordeel. Hij had nog 1 uur en 18 minuten op de klok toen zijn tegenstander al onder de 5 minuten kwam. Wel was de stelling behoorlijk dichtgeschoven en was er weinig aan de hand, zodat Klaas Hagendijk het op increment (10
seconden per zet) kon bijbenen. Ineens besloot deze om de stelling eens te doorgronden en ging dus gelijk door de vlag (3-2).
Tonie Claessen moest het Koningsgambiet bestrijden en dat leek hem goed af te gaan. In het middenspel nam zijn tegenstander het initiatief en kreeg een sterke aanval. Tonie kon met dameruil mat nog voorkomen, maar de ontstane verbonden vijandelijke vrijpionnen waren niet te stoppen (4-2).
Kevin Verfürth speelde tegen de Zutphense kopman een sterke partij. Hij had meer initiatief en ook aanvalskansen en dat resulteerde in kwaliteitswinst. Kevin zorgde er goed voor dat zijn toren en loper sterker waren dan het vijandelijk loperpaar en kon zijn vrijpion aan de overkant krijgen (4-3).
Thorsten Brandt kwam goed uit de opening en kwam met een duidelijk plus in het middenspel. Toen de schrijver dezes na zijn partijanalyse terug kwam in de speelzaal stond Thorsten plotseling totaal verloren in het eindspel. Oppermachtige torens en een sterke loper tegen twee passieve torens en een kreupel paard. Thorsten verloor twee pionnen en na lang tegenstribbelen het punt (5-3).
De kansen op klassebehoud zijn hiermee behoorlijk geslonken.
