Edese S.V. 1 – Zevenaar 2 (SOS 1) 5 – 3

Op bord 8 kwam Jan Elfrink onder druk te staan met zwart. Wit kon e5 spelen en had ruimte overwicht, maar Jan hield goed stand en remise was een feit. Op bord 7 had Daniel een interessante partij. Zijn tegenstander ging heel snel over op een offensief op de koningsvleugel, offerde twee pionnen, en kreeg daarvoor initiatief. Daniel hield goed stand, maar heeft ergens betere zetten gemist. Een tijd later stond er een verloren eindspel op het bord met een toren voor wit met wat pionnen versus loper en paard en twee verbonden vrijpionnen voor zwart. Op bord 6 ging er bij Tonie tactisch wat mis in een stelling die er onschuldig uitzag op het eerste gezicht. Jeroen speelde op bord 5 een fantastische partij, die in aanmerking komt voor de schoonheidsprijs.

Op bord 4 leek de tegenstander van Hans in een mataanval te gaan winnen, maar Hans wist het tot een verlies van de kwaliteit te beperken. Zonder compensatie echter, en wit won. Op bord 3 speelde Henk wederom een zeeslang partij. Won een pion, maar had een slechte loper tegen mooi paard, en zwart had licht initiatief over de h lijn. Toen zag Henk een tactische paardvork over het hoofd. Hij zat niet bij de pakken neer en vond een fraaie tussenzet, offerde daarna de kwaliteit en met beiden nog ongeveer 3 minuten op de klok werd tot remise besloten.

Op bord 2 bij Marijn gingen vrij snel allerlei lichte stukken van het bord, en remise was daarna een feit.

Op bord 1 speelde ik een matige partij. Ik kon me niet goed concentreren met het gepiep van het lopen over de vloer er vlak naast, en vreesde te gaan verliezen. Mijn tegenstander deed echter niet altijd de beste zetten, en na stug volhouden werd tot remise besloten.

Zevenaar 1 – Lonneker : 5.5 – 2.5

Justus aan bord 1 was als eerste klaar. In een Siciliaan met zwart ging het lange tijd goed op. De laatste keer dat ik naar de stelling keek waren het voor beiden een dame met twee lichte stukken en wat pionnen waar nog niet veel aan de hand leek, maar even later bleek dat wit had gewonnen. Guust speelde op bord 2 met wit tegen Siciliaans, waar zwart ten onrechte paard maal b3 deed, waarbij wit de a lijn open kreeg, en snel stortte de zwarte stelling in elkaar. Op bord 3 speelde Justin met zwart in een vierpaardenspel, waar wit zowel naar c7 en f7 witte paarden dirigeerde.

Zwart kwam toen de rook was opgetrokken eruit met een twee lichte stukken tegen een toren, en de witte torens slaagden er niet in om actief te worden, waarbij zwart langzaam maar zeker het materiële overwicht in een vol punt kon uitdrukken.

Op bord 4 speelde Kevin met wit een Engelse opening, waarbij wit in het centrum goed kwam te staan, waarna een pionnenwals op de koningsvleugel zwart in de problemen bracht. Mooie partij.

Op bord 5 kwam Arie met zwart in een dame gambiet, wat in een Nimzo-Indisch Hollands hybride overging, een licht stuk voor, maar wit had compensatie en, als laatste partij bezig, werd de vredespijp gerookt. Hierdoor konden we redelijk vroeg bij de favoriete Chinees aankloppen voor napraten onder het genot van eten en een drankje.

Thomas won op bord 6 de ene na de andere pion, wat uiteindelijk resulteerde in 3 pionnen, paard, toren tegen paard en toren, wat keurig werd uitgeschoven.

Op bord 7 speelde Thorsten met zwart tegen 1.f4 de meest wilde partij van de dag. Zowel de zwarte als witte koning kwamen onder hevig vuur te liggen. Thorsten ging voor een mooie Zwickmühle tactic, maar daar zat helaas een lek in waarna zwart groot materiaal verloor.

Op een bepaald moment stond het bij Thorsten ongeveer zo, met zwart aan zet :

Op bord 8 speelde Albert Janssen een gambiet variant waar thuis al menig uurtje in was gestoken. Na een paar fouten van de zwartspeler, kreeg zwart nog wat compensatie met een sterke vrijpion, maar konden uiteindelijk de stukken weer in de doos.

Met deze overwinning is Zevenaar 1 zo goed als uit de degradatie zone, en is er theoretisch zo te zien nog zelfs kans om kampioen te worden.

Zevenaar 2 (SOS 1) – SMB 2 : 4 – 4

Het was zaak niet te verliezen in deze thuiswedstrijd om de kansen om degradatie te ontlopen nog in eigen hand te houden.

Edzard was als eerste klaar. Zijn tegenstander speelde 1.f4 met wit, en zat na een tijdje met een zwakte op e3 en wat minder ruimte, waarbij zwart comfortabel stond. Zijn tegenstander was erg blij met de remise. Jan Elfrink speelde tegen een Scandinavische opening waarbij zwart snel lang rokeerde. Toen de dames en paarden geruild waren, was de muziek uit de stelling en werd de vredespijp gerookt.

Hans Castrop zat tactisch op bord 1, hield lang verbeten stand maar moest na een fout de pijp aan Maarten geven. Henk speelde een Nimzo Indisch – Hollands maar sloeg niet op c3, en wit kreeg toen een breed pionnen centrum met veel ruimte. Zwart hield taai vol, maar uiteindelijk ging een vol punt richting Nijmegen.

Marijn wist weer een mooie Mikhail Tal trukendoos te openen, ditmaal tegen een Caro-Kann van zwart, vol met tactische grappen, en wist netjes op tijd aan de noodrem te trekken en voor de remise te gaan.

Tonie speelde sprankelend aanvalsspel, en wist het witte voordeel uit te bouwen en fraai tactisch af te sluiten. Prachtig om te zien.

Daan kreeg een mooie stelling met wit tegen KoningsIndisch, waar zwart telkens probeerde om de witte koning op de korrel te nemen. Toen verloor Daan opeens een paard, maar wist echter in het eindspel alsnog een zwaarbevochten remise uit het vuur te slepen. Bravo !

Ikzelf hoopte niet wederom een uren lange partij te hebben zodat mijn uithoudingsvermogen weer op de proef gesteld zou worden, maar ik was toch weer als laatste bezig. Gelukkig voelde ik me goed, en de Man met de Hamer kwam ik pas na afloop thuis weer tegen 🙂 Mijn tegenstander was de wereldberoemde schaak arbiter Geurt Gijssen, die een uitstekende partij speelde, zijn tijd goed gebruikte om na te denken, en minstens remise had verdiend, maar hij zag, met minder dan twee minuten tijd over, een paardvork over het hoofd.

Dat was een benauwde 4 – 4 gelijkspel. Nog een laatste wedstrijd te spelen, een uitwedstrijd tegen de koploper.

Of we degraderen of niet, er zal deze zomer toch wat extra fysieke en mentale schaaktraining gedaan moet worden om volgend seizoen beter beslagen ten ijs te komen ! 🙂

S.V. P.I.O.N. 1 Groesbeek – S.V. Zevenaar 2 (SOS1) 5 – 3

Op bezoek bij Groesbeek was Henk als eerste klaar met zijn partij, remise tegen een 2000+ speler. Dat was een mooie meevaller. Edzard raakte een kwaliteit kwijt, kreeg een zeer fraaie aanvalsstelling, maar werd remise. Ook Hans Castrop kwam niet door de witte stelling, en Jan Elfrink en Daan Meiboom maakte ook remise. Marijn met zwart moest het afleggen tegen het witte loperpaar en dame tegen de zwarte koningsstelling. Zelf kwam ik ook niet verder dan remise. Jeroen stond twee pionnen voor maar de tegenstander bleef op aanval spelen, en deze lange partij werd uiteindelijk onverwacht door de Groesbeeker gewonnen.

S.V. Zevenaar 2 (SOS 1) – Rhenense SC 1 : 4-4

DSG Pallas – Zevenaar : 2.5 – 5.5

Teamverslag door teamleider Guust Homs

Pallas – Zevenaar: 2½ – 5½

Op 24 november speelden we de 4e ronde in de KNSB-competitie tegen Pallas in Deventer. Prettige zaal, goed bereikbaar, makkelijk parkeren naast de zaal en lekker dichtbij, slechts drie kwartier rijden.

Justin was verhinderd, maar gelukkig was na enig rondmailen en bellen Henk Rouwenhorst bereid om in te vallen. Henk vond het speeltempo maar ingewikkeld en dat heb ik hem uitvoerig uitgelegd. Gelukkig hoorde ik achteraf dat ook Arie hem dat uitgelegd heeft.

De wedstrijd begon kalm. Arie kon tegen een isolanie spelen, maar wegens de iets actievere stukken van zijn tegenstander bood hij remise aan en dat werd geaccepteerd. Justus speelde snel na enige verwikkelingen leek zijn tegenstander beter te staan, maar deze bood met niet zo veel tijd meer op de klok remise aan (1-1). Guust moest met zwart heel nauwkeurig spelen om niet in grote problemen te komen en bood remise aan toen hij een klein plusje voor zijn tegenstander constateerde. Deze nam het aan omdat hij dacht dat Guust beter stond. De computer bevestigde Deventer voordeel.

Alle plussen en minnen optellend dacht ik dat de wedstrijd in 4-4 zou eindigen. Thomas had ik hierbij op een punt ingeschat. De Siciliaanse Draak leverde tegengesteld gerokeerde koningen en de bekende kwaliteitsoffers op. Thomas speelde het sterk en zijn aanval leverde uiteindelijk mat op (1½-2½).

Henk had een zeer ingewikkelde stelling op het bord en de vijandelijke stukken stonde wat actiever. Beide spelers had heel weinig tijd en moesten het nu bijna hebben van hun increment. Helaas ging Henk op de 23e zet gewoon door de vlag. Hij had het speeltempo toch niet helemaal begrepen (2½-2½).

De 4-4 leek eraan te komen: Vincent had een evenwichtige stelling op het bord, Thorsten een gewonnen eindspel met 2 pluspionnen en Kevin had wel een vrije h-pion in het eindspel, maar zijn koning was in de problemen.
De tegenstander van Vincent vond het nodig om de stelling te forceren. Door de open g-lijn won Vincent de dame voor toren en paard. Dit was een gewonnen eindspel, helemaal na het ophalen van de toren met een schaakje (2½-3½).
Thorsten speelde het eindspel sterk en toren en superieure loper tegen toren en paard won hij ook nog het paard en de partij (2½-4½).
Kevin kon nog wel 1 stel torens ruilen, maar kon niet verhinderen dat hij in een matnet kwam door de toren op c7 en het sterke paard op f6 (zijn koning op h8). Na enig nadenken produceerde Kevin Ld5 en de Deventenaar speelde a tempo Th7 mat. Het was echter Ld5 schaak (witte koning op a2) en dus moest er Tc4 worden gespeeld. Wit gaf dus gelijk op.
Na enige discussie waren we het wel eens dat het niet onsportief was. Wel is het ongebruikelijk en kun je een beetje flauw noemen. Ook blijkt maar weer, en daar was de betreffende speler het mee eens: je moet NOOIT a tempo zetten, behalve als je vlag op vallen staat.

Ik was in ieder geval heel blij dat we de wedstrijd al beslist hadden en dat dat incident niet om de matchpunten ging. Zodoende boekten we een geflatteerde 5½-2½ overwinning.

Guust Homs

Zevenaar 1 – Almelo 1 : 4-4

Team verslag door Albert Janssen

Spelen voor Zevenaar 1 (Het Enige Echte Eerste Team, Die Mannschaft) heeft altijd wat speciaals.

Geen plastic schaakborden met eeuwen oude pen hierogrlyphen aan de randen waar je je best moet doen om de middellijn over te steken (Hee, waar is mijn pluspion gebleven ?), en geen gammele schaakstukken waar de paarden vlak voor de wedstrijd nogmaals gelijmd moeten worden.

Nee, hele mooie grote houten schaakborden, goede stukken, speciale klokken, en geen twee partijen op dezelfde tafel, maar lekker ruim een tafel per partij.

Arie kreeg een Londen systeem tegen zich met zwart, en dat kabbelde al vrij snel naar remise. Bij Justus werd ook na een tijd de vredespijp gerookt in een eindspel waar weinig te beleven was.

Kevin was gedwongen een kwaliteit te offeren met zijn koning op de tocht en overzag daarna een penning, verloor meer materiaal, en moest ondanks twee mooie verbonden vrijpionnen toch de pijp aan Maarten geven.

Thomas won een pion in de opening, en hield materieel voordeel tot in het toreneindspel wat keurig een vol punt opleverde.

De partij van Thorsten vond ik met afstand de boeiendste partij die er bezig was. Het stond volgens mij zo in het prille middenspel :

Thorsten speelde Dh5+ schaak, en na g7g6??, Pe4-f6+ kreeg wit duidelijk voordeel.

Tegen het einde van de partij stond het ongeveer zo, en toen was remise even later de uitslag.


Zelf voelde ik me goed deze Zaterdag totdat de partij was begonnen. Ik begon me beroerd te voelen, kon me moeilijk concentreren, wat resulteerde in voorzichtiger spelen en langer nadenken om fouten te vermijden. Mijn tegenstander stond een hele tijd wat beter, maar nooit gewonnen. Toen begon er ook wat lawaai mee te spelen. De buren van een nieuw cafe begonnen in de muur te boren, af en aan. Ook leek het alsof er boven ons door kinderen op de vloer werd gestampt. Op een bepaald moment besloot ik iets geks te doen : Ik bood remise aan. Dat is iets wat ik bijna nooit doe! Ik had al wel gezien dat mijn tegenstander in opening en middenspel alleen maar agressieve bedoelingen had en winst wilde. En jawel hoor, zonder enige communicatie speelde mijn tegenstander verwoed door. Gelukkig begon ik me steeds beter te voelen, en het doorrekenen van varianten ging prima. Even later mocht ik een vol punt bijschrijven.
Vincent, die zich met een half been in de ziekenboeg waande speelde een prima partij met zwart waarin hij volgens Stockfish een winst miste, maar waar hij zich in een eindspel bij remise moest neerleggen.
Als laatste was Justin nog bezig. Voor een deel van de partij stond hij wat gedrongen, en een pion achter. Er had ergens remise ingezeten, maar de witspeler kwam tot de f4f5 opmars in een eindspel met alleen lichte stukken, en een beetje onverwacht kon Almelo met een 4-4 naar huis.

Zevenaar 2 (SOS 1) – UVS 1 : 4-4

Team verslag door Albert Janssen

Het is even wennen aan de team namen met de nieuwe OSBO SOS competitie. Opeens hebben we twee 1e teams met SVZevenaar, in de KNSB en in de OSBO competitie.

Dit nieuwe seizoen begon met een thuiswedstrijd tegen UVS 1 (SOS).

De avond van tevoren zag ik dat ik waarschijnlijk tegen een 1900+ speler zou spelen die vorig seizoen nog 1800+ had, en die 1.e4 speelt. Dus had ik op Chessable website nog wat hoofdstukken doorgewerkt van The Modernized Caro-Kann door GM Daniel Fernandez, een interessant en verfrissend maar ook erg dik openings boek. Aan de opening heeft het ook niet gelegen volgens mij. De speelzaal was volgepakt, en het gebrek aan frisse lucht was niet zo prettig. Gelukkig gebruikte mijn tegenstander meteen al zeeeen van tijd in de opening en middenspel zodat ik gemakkelijk wat rond kon banjeren en naar de partijen van mijn teamgenoten kon kijken. Op bord acht stond Rion slecht tot verloren in een Albin’s tegengambiet met wit. Tonie op bord drie stond in een soort Weense Koning’s gambiet variant ook verloren, en het moet gezegd worden dat de witspeler daar een bijzonder fraai schaakmat op het bord toverde. Zoiets als dit (waarbij er nog op de damevleugel allerlei materiaal stond) :

Dan zag ik Daan en Marijn ook nog bezig met minder prettige stellingen, dus onbewust kon je daar al bijna 4 nullen tellen. Maar zowel Daan als Marijn bleken uit het juiste hout gesneden te zijn, en konden nog zelfs voor twee winstpartijen zorgen !  Yannick op bord 5 met zwart deed het uitstekend en won ook ! Edzar en Henk speelden beiden remise, en zo was ik opeens nog als laatste bezig. Voor een flink deel van de partij stond ik iets beter, en sloeg twee keer remise af. Het ging echter bergafwaarts toen mijn tegenstander een schitterende tussenzet vond die ik over het hoofd zag (Een teamgenoot noemde het later een geniale zet, en dat kan ik alleen maar beamen). Door de zaal gonsde het bijna luid “Remise, remise”, en dan zou het team gaan winnen, maar er bleek een prachtige pionnendoorbraak voor mijn tegenstander in te zitten, die ik net een zet te laat zag.

Uiteindelijk dus een remise voor het team : 4-4

“We kunnen nog kampioen worden” hoorde ik iemand zeggen.

Jazeker, nog even onze beste beentje voorzetten de volgende keren !